We hebben een schuur en daar broeden al jaren boerenzwaluwen. Buiten aan de schuur hangt een steenuilenkast, waar sinds kort een broedpaar met jongen in zit. De uiltjes kunnen in principe niet in de schuur komen, omdat de deur met een tijdslot open en dicht gaat. Laatst was er tóch een (volwassen) steenuil in de schuur, waarschijnlijk binnengekomen toen wij ons laatste rondje deden en het licht in de schuur aan was. Mijn man Theo merkte hem op, maar was hem meteen daarna kwijt. Ik heb de deur van de schuur helemaal opengezet, gekeken waar de zwaluwen boze duikvluchten op uitvoerden en ja hoor, daar zat Uil. Hij zat ineengedoken op een poepopvangplankje boven de werkbank. Hij ging vrij snel op de wieken en de schuur uit, achternagezeten door zes boerenzwaluwen, die hem uit de schuur begeleidden en meteen daarna terugkwamen. Het was immers pikdonker buiten. Ik hoorde een zachte bons, ging kijken en Uil bleek -gelukkig niet hard- tegen de kas gevlogen te zijn. Hij zat op de grond en vloog toen ik in de buurt kwam meteen weg, dus het viel gelukkig mee. Hij had natuurlijk geen hoogte kunnen maken met de “Luchtmacht” achter hem aan...

En vorige week heb ik een uilskuiken "gered". Ik deed de voordeur open om de hond buiten te laten plassen voor het slapen gaan (wel de kat binnenhouden). Toen hoorde ik gepiep van achter op het erf en dat klonk niet goed; steeds hetzelfde geluid. Ben toen naar achtergelopen, hond moest maar wachten, die mocht er niet bijkomen.Toen zat er een jonge uil klem (helemaal in shock) bij een uitstekende onderrand van de schuifdeur aan de achterkant van de schuur. Weer naar binnen, eerst tegen mijn man zeggen dat hij de achterdeur even niet open mocht maken, want ik moest eerst handschoenen zoeken. In het
donker, want anders gaan de zwaluwen weer vliegen in de schuur en dat moet niet. Handschoenen aan en naar buiten, jong tussen de deur en muur vandaan pakken. Dacht eerst nog dat hij misschien gewond was, hij zat eerst zo scheef op mijn hand, maar dat was gelukkig niet zo. Heb hem even verderop bij de bielzen, pallets en container op de grond gezet en even met hem gepraat, terwijl hij de hele tijd naar me bleef kijken. De volgende ochtend was ik als eerste naar buiten, zonder
kat en hond, om te zien of hij daar wel weg was en gelukkig was dat zo.

We horen alle avonden de uiltjes naar elkaar roepen en we zagen er ook al een paar keer één op de rand van de kas. Ze bivakkeren het meest bij het bassin, er staan boompjes en een grote ruige rand omheen om in te zitten. Ik heb een foto gemaakt van een uiltje op de auto en een filmpje van een uiltje op de kas. Ik ga ervan uit dat er nu dus in elk geval nog één jong is, en misschien wel meer, maar dat weten we natuurijk niet zeker.

Tekst: Afra Groot (erfbewoonster) en Petra Velthuis
Foto en video: Afra Groot